Verlaten stoel in verwoest interieur in zwart-wit | Beperkte oplage van 10

Verweerde stoel tussen planken, baksteen en puin

Een oude stoel zit te midden van de overblijfselen van een kamer die langzaam om hem heen is ingestort. De zitting is versleten en gedeeltelijk bedolven onder weggegooid materiaal, het gebogen metalen frame omringd door gebroken hout, puin, stof, containers en de kleine fragmenten die zich ophopen wanneer een gebouw gewoon wordt achtergelaten. Er achter staat een metalen vat tegen ruw metselwerk, terwijl een zware plank diagonaal het tafereel in leunt. Niets is gerangschikt. Alles voelt precies zoals de tijd het heeft achtergelaten.

Wat me als eerste opviel was het licht. Smalle openingen tussen de hoge houten planken laten dunne strepen helderheid binnen in een verder donker interieur, waardoor de lagen hout worden gescheiden en de kamer onverwachte diepte krijgt. Die verticale lijnen bieden een bijna geordende structuur achter de chaos op de vloer. Het is het soort visuele tegenstelling dat ik vaak boeiend vind in mijn foto's van verlaten en vergeten plekken: rigide architectuur die op zijn plaats blijft terwijl alles erin vervalt.

Ik heb deze foto gemaakt in Ontario, hoewel voor mij de specifieke locatie minder belangrijk is dan het karakter van het interieur zelf. De stoel houdt de compositie bij elkaar. Het geeft de kamer een spoor van menselijke aanwezigheid, ook al is er geen persoon meer. Mijn oog beweegt van de stoel naar het vat en de schuine plank, dan over de getextureerde bakstenen muur en door de smalle lichtnaden, voordat het terugkeert naar het verspreide puin op de voorgrond.

Zwart-wit was de natuurlijke behandeling voor deze foto. Kleur zou hebben geconcurreerd met de oppervlakken die hier het meest belangrijk zijn: gespleten hout, versleten bekleding, geroest metaal, ruw metselwerk, stof en schaduw. Het monochrome toonbereik houdt de aandacht op die texturen terwijl het detail in de donkerdere delen van de kamer behouden blijft.

Ik bied deze foto aan als een gelimiteerde editie van slechts 10 afdrukken. Elke afdruk is persoonlijk gesigneerd en gaat vergezeld van een echtheidscertificaat. Ik druk af met archiefpigmentinkten op premium archiefpapier, zodat de fijne texturen, ingetogen hooglichten en diepe toonovergangen van de originele foto een belangrijk onderdeel van de uiteindelijke afdruk blijven.

Als wandkunst zie ik deze foto bijzonder goed werken in interieurs met industriële, rustieke, eigentijdse of minimalistische architecturale elementen, waar het ingetogen palet en het dichte oppervlaktedetail hun mannetje kunnen staan zonder afhankelijk te zijn van kleur. Verzamelaars die zich aangetrokken voelen tot vervallende architectuur, vergeten interieurs en het fysieke bewijs van tijd, kunnen ook verbinding vinden met mijn urban decay fotografie.

© Dan Kosmayer, 2006