Verbleekte Coca-Cola-muur in Mysore, India | Beperkte oplage van 10

Decennia van kleur en verval op een muur in Zuid-India

Ik liep door een zijstraat in Mysore toen ik het zag—half bedekt met vuil, dun gesleten door tijd en zon. Een Coca-Cola-reclame vervaagde in de bakstenen muur, alsof hij langzaam werd uitgewist. Maar zelfs in die staat—juist in die staat—had hij kracht. Dat ruwe, verweerde oppervlak werd de basis voor deze urban fine art wandprint.

De muur vertelde meer dan één verhaal, lagen verf, spookreclames en vergeten kleur. Je kon sporen van oudere advertenties onder het rood zien—stukjes letters, schaduwachtige contouren, misschien zelfs handgeschilderde randen. De vervaagde Coca-Cola-muur in Mysore, India, was niet alleen verweerd; hij was gelaagd, als sediment dat zich decennialang had opgebouwd.

Dat trok mijn aandacht. Dit was niet bedoeld om bewaard te worden. De advertentie was er voor blikken van passerende scooters en marktkarren. Maar de manier waarop hij standhield—scheef, barstend, vervagend—gaf hem een tweede leven. Dat wilde ik vastleggen. Geen nostalgie. Geen branding. Gewoon oppervlak, tijd en textuur veranderd in een stille wandkunstprint.

Ik hield de kadrering strak. Geen afleiding. Alleen de uitgewassen kleur, het gebarsten pleisterwerk, de typografie die nauwelijks vorm houdt. Wat ooit helder en commercieel was, is nu abstract—half uitgewiste taal veranderd in een langzaam brandend verhaal. Dat is wat me aantrok. En daarom leeft deze scène nu voort, met intentie geprint in plaats van begraven onder een nieuwe verflaag.

I Ik was niet van plan hier te stoppen. Ik was onderweg om iets heel anders te fotograferen. Maar deze muur—dit moment van langzaam verval—trok me naar binnen. Ik was niet geïnteresseerd in een statement over branding of geschiedenis. Ik wilde gewoon laten zien hoe iets mooi kan zijn lang nadat het nutteloos is geworden. Dit beeld is een stille hommage aan dat soort schoonheid.

© Dan Kosmayer, 2010