Coca Cola geschilderd op een houten plankmuur | Beperkte oplage van 10

Coca-Cola geschilderd op een houten plankmuur

Ik liep door een zijstraat in Mysore toen ik het zag—half bedekt met vuil, dun gesleten door tijd en zon. Een Coca-Cola-reclame vervaagde op de bakstenen muur, alsof hij langzaam werd uitgewist. Maar zelfs in die staat—juist in die staat—had hij kracht. Dat ruwe, vervallen oppervlak werd de basis voor deze fine art wandprint.

De muur vertelde meer dan één verhaal—lagen verf, spookreclames, vergeten kleur. Je kon sporen van oudere advertenties onder het rood zien—stukjes letters, schaduwachtige contouren, misschien zelfs handgeschilderde randen. De vervaagde Coca-Cola-muur in Mysore, India, was niet alleen verweerd; hij was gelaagd, als sediment dat zich decennialang had opgestapeld.

Dat trok mijn aandacht. Dit was niet bedoeld om bewaard te worden. De advertentie was er voor vluchtige blikken van passerende scooters en marktkarren. Maar de manier waarop hij standhield—scheef, barstend, vervagend—gaf hem een tweede leven. Dat wilde ik vastleggen. Geen nostalgie. Geen branding. Alleen oppervlak, tijd en textuur omgezet in een stillefine art wandprint.

Ik hield de kadrering strak. Geen afleiding. Alleen de uitgewassen kleur, het gebarsten houten bord, de typografie die nog nauwelijks vorm hield. Wat ooit helder en commercieel was, is nu abstract—half uitgewiste taal veranderd in een langzaam brandend verhaal. Dat is wat me aantrok. En daarom leeft deze scène nu voort, met intentie afgedrukt in plaats van begraven onder een nieuwe laag verf.

Ik was niet van plan hier te stoppen. Ik was onderweg om iets heel anders te fotograferen. Maar deze muur—dit moment van langzaam verval—trok me naar binnen. Ik was niet geïnteresseerd in een statement over branding of geschiedenis. Ik wilde gewoon laten zien hoe iets mooi kan zijn lang nadat het nutteloos is geworden. Dit muurkunstbeeld is een stille eerbetoon aan dat soort schoonheid.

© Dan Kosmayer, 2023