Stenen daken van de oude stad van Dubrovnik | Beperkte oplage van 10

Gelaagde kalkstenen daklijnen onder het middaglicht van de Adriatische Zee

Dit is het Dubrovnik dat de meeste mensen missen. Niet de gepolijste marmeren straten beneden of de menigten die zich door souvenirwinkels slingeren, maar de daken erboven waar de echte textuur van de stad leeft. Toen ik afweek van de hoofdstroom bezoekers en wat hoogte won in de Oude Stad, opende zich voor mij geen ansichtkaartbeeld, maar een dicht landschap van verweerde kalkstenen muren, overlappende terracotta dakpannen, lage schoorstenen en kleine dakkapellen die eruitzien alsof ze al eeuwen stil naar de Adriatische Zee kijken.

Er zit een ritme in. Dak na dak, elk met zijn eigen patroon van slijtage, subtiele helling of lapwerk. Sommige dakpannen zijn donkerder geworden door ouderdom en zoute lucht; andere zijn recenter vervangen, maar ze dragen allemaal dezelfde stille architecturale taal die deze stad samenbindt. De luiken zijn op veel van deze huizen gesloten, maar je kunt je bijna het leven voorstellen dat zich binnen afspeelt. Waslijnen strekken zich uit tussen stenen gevels, en smalle steegjes verdwijnen ergens ver onder het kader. Van hierboven wordt Dubrovnik minder over toerisme en meer over duurzaamheid.

Ik fotografeerde dit ter plaatse terwijl ik de bovenste randen van de stadsmuren van de Oude Stad verkende, aangetrokken door de manier waarop het middaglicht over de daklijnen gleed en de oppervlaktetextuur in scherp reliëf deed uitkomen. In zwart-wit wordt de herhaling van geometrie zelf het onderwerp. De stenen blokken, de noklijnen, de symmetrie van raamplaatsing—alles begint te lezen als patroon in plaats van plaats, terwijl het toch zijn onmiskenbare mediterrane identiteit behoudt.

Elke afdruk is persoonlijk gesigneerd en wordt geleverd met een echtheidscertificaat. Het is geproduceerd met archiefpigmentinkten op museumkwaliteit fotopapier om het detail en de toonwaarde van de originele scène tientallen jaren te behouden.

Ontdek meer van mijn Kroatië architectuur wandkunst.

© Dan Kosmayer, 2020