Daklandschap van Oud-Havana | Beperkte oplage van 10

Gelaagde daken boven het historische Oude Havana

Vanaf een verhoogd standpunt boven Havana keek ik uit over een stad die in lagen is gebouwd. Platte daken, gebrekkig hersteld metselwerk, golfplaten aanbouwsels, verbleekte gevels, kerktorens, watertanks en verre bouwblokken lagen dicht op elkaar onder een bleke Caribische lucht. De foto is dicht, maar die dichtheid is precies de bedoeling. Havana onthult zich niet als één heldere architectonische uitspraak. Het ontvouwt zich door opeenstapeling.

Ik fotografeerde dit tafereel ter plaatse terwijl ik door de stad liep en op zoek was naar een standpunt dat meer zou laten zien dan de bekende versie van Havana op straatniveau. Dit bredere perspectief hoort vanzelfsprekend thuis in mijn collectie Havana muurkunst, maar het is geen ansichtkaartbeeld. De stad oogt bewoond, gerepareerd, verweerd en voortdurend aangepast.

De grote roestkleurige koepel links geeft het oog meteen een plek om te beginnen. Van daaruit beweegt het zicht zich door crèmekleurige en gele historische gebouwen, een kleinere oranje koepel in het midden, helderwitte gevels en de ruwe geometrie van de daken op de voorgrond. Rode dakranden en verspreide turquoise details zorgen voor kleine kleuraccenten zonder de architectuur te overheersen. De lucht biedt voldoende ademruimte om te voorkomen dat de massa gebouwen claustrofobisch wordt.

Wat mijn aandacht vasthoudt is het contrast tussen grandeur en improvisatie. Sierlijk steenwerk en burgerlijke architectuur rijzen op achter daken die herhaaldelijk zijn gerepareerd, soms met wat er maar voorhanden was. De schoonheid is niet gepolijst. Ze komt voort uit ouderdom, gebruik, klimaat en volharding. Die spanning geeft de foto zijn karakter en plaatst hem vanzelfsprekend in mijn collectie stadsgezichten muurkunst, waar de identiteit van een stad net zo belangrijk is als haar skyline.

Als muurkunst past dit beeld in een ruimte die detail kan dragen. Vanaf de andere kant van de kamer leest het als een breed stadsgezicht van Havana, opgebouwd uit warme daken, lichte gebouwen en een koele lucht. Van dichtbij komen de kleinere verhalen naar voren: dakhekken, weersvlekken, antennes, bomen die tussen de bouwwerken groeien en architectuurstijlen uit verschillende periodes die hetzelfde kader delen. Het werkt bijzonder goed in eigentijdse, industriële, reisgeïnspireerde of eclectische interieurs waar visuele complexiteit een pluspunt is in plaats van iets om te vermijden.

Elke gelimiteerde editie-afdruk wordt geproduceerd met archiefpigmentinkten op premium archiefpapier. Ik signeer persoonlijk elke afdruk en elke afdruk wordt geleverd met een echtheidscertificaat. De editie is beperkt tot tien exemplaren, waardoor de foto een zeldzaam kunstwerk blijft in plaats van een eindeloos gereproduceerd decoratief beeld.

Voor mij gaat deze foto uiteindelijk over de fysieke herinnering aan Havana. De stad is kleurrijk, maar nooit louter vrolijk. Ze is tegelijk monumentaal en kwetsbaar, vol bewijs van zowel verwaarlozing als uithoudingsvermogen. Het gebarsten metselwerk, de gerepareerde daken en de verweerde oppervlakken verbinden deze foto ook met mijn collectie urban decay fotografie.

© Dan Kosmayer, 2017