Zonsondergang in de moerassen van Caddo Lake | Beperkte oplage van 10

Schemerreflecties tussen cipressen

Er is iets bovenaards aan Caddo Lake wanneer de zon laag zakt en de cipressen hun lange, surrealistische schaduwen over het water beginnen te werpen. Ik stond daar, omgeven door stilte en gedrenkt in goud, en keek hoe de silhouetten zich uitstrekten en bogen als iets uit een koortsdroom. Het moeras heeft geen haast. Het ademt langzaam. En als je geduldig genoeg bent, biedt het momenten als deze—waar licht en water en leven samen bewegen als één.

Ik ben altijd aangetrokken geweest tot plekken die niet doen alsof ze mooi zijn. Moerassen zijn onbeschaamd rauw. Ze zoemen en kraken en verschuiven op een ritme dat helemaal van henzelf is. En Caddo? Caddo is levend. Niet op een luide manier, maar in de soort stilte die onder je huid kruipt. Deze cipressen, die tot hun enkels in stil zwart water staan, voelen minder als bomen en meer als oude bewakers—kijkend, luisterend, herinnerend.

Deze foto kwam voort uit een lange wachttijd. Ik wilde dat de reflecties zacht maar niet spookachtig zouden zijn, dat het oranje vuur van de lucht zachtjes zou overgaan in dat koele marineblauw, en dat de bomen hun vorm zouden behouden als uitknipsels uit een schimmenspel. Het is geen gemakkelijk beeld—het is stemmig, zelfs een beetje griezelig—maar het is eerlijk. Dat is precies wat het moeras me gaf, en ik wilde niets verzachten.

Wanneer ik nu naar dit werk kijk, raakt me vooral de vorm van stilte. Je kunt bijna de afwezigheid van geluid horen. Alleen de zwakke echo van water dat tegen boomstammen beweegt. Het is een visuele uitademing—perfect voor iedereen die verlangt naar ruimte, mysterie en een beetje magie aan hun muur.

Deze afbeelding is een van de vele die ik heb vastgelegd tijdens het verkennen van cipres-ecosystemen in het Amerikaanse Zuiden. Je kunt meer zien van die reis—vol sfeer, textuur en eeuwenoude bomen—in mijn Cypress Tree Photo Collection. Deze prints zijn voor iedereen die de schoonheid waardeert die in het volle zicht verborgen ligt, daar waar de weg eindigt en de stilte begint.

© Dan Kosmayer, 2021