Verweerde blauwe deur en vervallen gevel in Ooty, India | Beperkte oplage van 10

Afbladderende pleister, dichtgetimmerd raam en lagen van tijd

Ik maakte deze foto in Ooty, in de Nilgiri-heuvels van Zuid-India, waar een verouderd huis me bijna volledig deed stoppen vanwege de oppervlakken. De blauwe houten deur was het eerste wat ik opmerkte. De verf was vervaagd, gebarsten en ongelijkmatig versleten door jarenlange blootstelling, maar er bleef genoeg turkoois en diepblauw over om zijn plek te behouden tegen de bleke, gehavende muur. ernaast was een klein raam gesloten achter ruwe houten planken, wat een extra laag toevoegde aan een gevel die zijn geschiedenis leek te hebben opgestapeld in plaats van simpelweg oud te zijn geworden.

Ik ben altijd aangetrokken geweest tot dit soort taferelen. Mijn verweerde architectuurfotografie begint vaak met dezelfde fascinatie: afbladderende verf, gebarsten pleisterwerk, gecorrodeerd beslag, blootliggende bedrading en oppervlakken die niet langer verbergen wat de tijd ermee heeft gedaan. Hier overlappen crème, bruin, vervaagd blauw en sporen van violet elkaar op de muur. Delen van het pleisterwerk zijn afgevallen, donkerdere vlekken verzamelen zich bij de basis, en gebroken metselwerk ligt verspreid over de grond. Zelfs de loshangende elektriciteitsdraden dragen bij aan het gevoel dat het gebouw is veranderd, gerepareerd en opnieuw veranderd.

Wat mij het meest interesseert is niet verval omwille van het verval. Ik vraag me af hoe deze muur eruitzag toen alles nieuw was. De deur sloot ooit netjes in het kozijn. Het pleisterwerk was ooit intact. Iemand koos de kleuren, plaatste de sloten en gebruikte deze ingang als onderdeel van een gewoon leven. Wie woonde hier? Wie werkte hier? Wat gebeurde er tussen dat begin en het oppervlak dat ik met mijn camera vond? Een foto kan die vragen niet beantwoorden, en die onzekerheid is precies wat me aan het kijken houdt.

De compositie is bewust eenvoudig. Ik wilde dat de architectuur zelf de foto droeg: de hoge blauwe deur aan de ene kant, het dichtgetimmerde vierkante raam aan de andere kant, en de onregelmatige verticale verdeling van beschadigd pleisterwerk ertussen. Er is hier heel weinig dat gepolijst of decoratief aanvoelt, waardoor elke scheur, vlek, penseelstreek van kleur en ruwe rand zichtbaar blijft.

Ik bied deze foto aan als een gelimiteerde editie van slechts 10 afdrukken. Elke afdruk wordt persoonlijk door mij gesigneerd en gaat vergezeld van een echtheidscertificaat. Ik druk met archiefvaste pigmentinkten op premium archiefpapier, waarbij de subtiele kleurverschuivingen en fijne oppervlaktedetails die zo belangrijk zijn voor deze afbeelding behouden blijven.

Ik kan me voorstellen dat dit werk bijzonder goed past bij verzamelaars die zich aangetrokken voelen tot oude architectuur, India, getextureerde oppervlakken, rustieke interieurs en foto's waarin het bewijs van tijd het onderwerp zelf wordt. Voor mij hoort het van nature thuis bij foto's van oude ingangen en vergeten gevels waar de kleinste architectonische details veel grotere verhalen suggereren, met name mijn verweerde deur muurkunst.

© Dan Kosmayer, 2010